تبلیغات
مجله آنلاین ازدواج - مطالب ابر زایمان
 
مجله آنلاین ازدواج
لذتهای شیرین ازدواج و روابط زناشویی
درباره وبلاگ


در این وبلاگ بر آن شدم ا مجموعه کاملی از آموزش ماسئل جنسی و زناشویی را برای بهبود کیفیت زندگیه متاهلین عزیز فراهم اورم تا با مطالعه و بکارگیری این اصول انشاا... هیچگاه در زندگیه مشترک و زناشویی خود با تلخی و سردی روبرو نشوند
منتظر نظراتتون هستم

مدیر وبلاگ : سودا امیری
نویسندگان
چهارشنبه 26 آذر 1393 :: نویسنده : سودا امیری

مجموعه: بارداری و زایمان


تغییرات بدن پس از زایمان,زایمان,پس از زایمان

معمولا خانمهایی که به تازگی زایمان کرده اند تغییراتی را در بدن خود احساس می کنند که ممکن است قبلا از وجود آنها آگاهی نداشته باشند.

ممکن است خانمها پس از زایمان متوجه تغییرات عجیبی که قبلا چیزی درباره آن نشنیده بودند در بدن خود بشوند. در اینجا شایع ترین تغییرات و راه حل هایی برای کنار آمدن و برطرف کردن آنها برای مادرانی که به تازگی صاحب فرزند شده اند جمع آوری کرده ایم :

  بی اختیاری ادراری
این مشکل برای تمام خانمها اتفاق نمی افتد اما بی اختیاری ادراری پس از زایمان طبیعی برای بسیاری از مادران بطور موقت اتفاق می افتد. در طول زایمان سر نوزاد به دیوره های واژن فشار وارد می کند و در نتیجه آن اعصاب بطور موقت بی حس و کرخت می شوند. در اثر این بی حسی و کرختی، اعصاب به درستی فرمانها ی مورد نیاز شما را دریافت نمی کنند و ماهیچه هایی که به شما در نگه داشتن ادرار کمک می کنند نمی توانند به خوبی فرمان را دریافت کنند. خانمهایی که به شکل سزارین زایمان می کنند به ندرت دچار بی اختیاری ادراری می شوند اما این مشکل در خانمهایی که زایمان طبیعی می کنند شایع تر است.  
 
خوشبختانه در هر دو نوع از زایمان رشته های عصب به سرعت احیا می شوند. در طول چند هفته ماهیچه های مثانه مجدد قدرت خود را به دست آورده و از رشته های عصبی که به آنها فرمان می دهد به خوبی پیروی می کنند. در این مدت خانمها می توانند از نوار بهداشتی جهت خشک نگه داشتن لباس زیر خود استفاده کرده و تا جائی که امکان دارد چندین بار به توالت رفته و مثانه خود را خالی کنند. چنانچه بی اختیاری ادراری و نشت ادرار پس از گذشت چند هفته بهبود نیافت به پزشک متخصص مراجعه شود. 

 در این حالت ممکن است وضعیتی برای شما پیش آمده باشد که استرس بی اختیاری ادراری نامیده می شود. این وضعیت در اثر ضعیف شدن ماهیچه های کف لگن در اطراف مجاری ادراری به وجود می آید. 

در موارد شدید این مشکل با یک عمل جراحی ساده قابل درمان است. 
 
خونریزی
پس از ۹ ماه بارداری و دور بودن از عادت ماهانه، قاعدگی با حس انتقام جویانه ای باز می گردد. در ابتدا خونریزی شدید و به رنگ قرمز روشن است سپس بعد از چند روز مایل به صورتی می شود . برخلاف قاعدگی ای طبیعی، ترشحات تا هفته ها ادامه دارند. 

ترشحات واژن پس از زایمان متشکل از خون و سلولهای مرده بافت داخلی رحم است. ترشحات به تدریج در هر دو رنگ به شکل روشن و حجم زیاد خارج می شوند اما تا هفته پنجم و ششم از مقدار آن کم شده و به رنگ سفید یا زرد تبدیل می شوند.

پدهایی که در طول این دوران از آنها استفاده می شود احتمال خطر عفونت را به همراه دارند بنابراین توصیه می شود که از پدهای بهداشتی استفاده شود. به خاطر داشته باشید که فعالیت های شدید فیزیکی باعث افزایش میزان خونریزی و همچنین طولانی شدن مدت زمان آن می شود.
 
ورم کردن پاها
احتمال دارد تا پاها پس از زایمان بویژه سزارین شروع به خارش کرده یا سوزن سوزن شود. پس از زایمان رحم خون را با فشار وارد بدن می کند. علاوه بر این در طول زایمان احتمال دارد تا به مادر مایعات تزریق شود. تمام خونها و مایعات داخل بدن مجبور می شوند که به یک مکان بروند و آن مکان پاها هستند. البته مقداری از این مایعات می توانند داخل دستها نیز بشوند و به همین علت است که شما متوجه تنگ شدن حلقه در دست خود می شوید.  معمولا این ورم در طول مدت کوتاهی بین ۱۰ روز تا یک هفته از بین می رود. 

ممکن است سایز پاهای شما نیز در طول این دوران تغییر کند به طور مثال متوجه می شوید که سایز پا بزرگتر از قبل شده است. علت آن این است که رباطها در طول بارداری در داخل بدن شل شده و باعث پهن شدن پاها می شوند.

این تغییرات برای بعضی از خانمها موقتی است اما این نوع تغییر در بعضی از خانمها دائمی می شود.

 تورم
چند روز پس از زایمان متوجه می شوید که سایز سینه ها نه تنها بزرگتر از قبل شده است بلکه همانند یک تکه سنگ سفت شده است. 

زمانیکه شیر وارد سینه ها می شود جریان خون بیشتر شده و تورم بوجود می آید. در این زمان حس پر بودن سینه ها برای بعضی از خانمها راحت بوده و برای برخی دیگر بسیار دشوار است و ایجاد ناراحتی می کند. 

بهترین کمک به این وضعیت تنها شیر دادن به نوزاد است. بنابراین اگر در زمینه شیر دادن به نوزاد با مشکل مواجه هستید بهتر است با یک متخصص در این زمینه مشورت کنید. 

چنانچه درد سینه های شما بیشتر از ۲ الی ۳ روز به طول انجامید به پزشک متخصص مراجعه کنید احتمال دارد که درد آنها ناشی از عفونت سینه ها باشد.

بعضی از خانمهایی که از سینه شیر نمی دهند تصور می کنند چنانچه سینه های خود را از شیر خالی نکرده و آنها را تحریک نکنند بهتر است اما باید بدانند اگر سینه ها از شیر خالی شوند احساس بهتری خواهند داشت. البته در اینصورت نیز بدن آنها تصور می کند که آنها به نوزاد شیر می دهند و مجدد سینه ها از شیر پر می شوند. گذاشتن کیسه ی سرد و برگهای کلم به بهبود این مشکل کمک می کند.

 هموروئید
در زایمان طبیعی زمانیکه خانم باردار برای خارج شدن نوزاد به خود فشار وارد کرده و به اصطلاح زور می زند می توان رگهای برجسته روی پیشانی او را که بر اثر فشار ظاهر می شوند مشاهده کرد. وریدی های هموروئیدی تحت این فشارها قرار می گیرند البته ناگفته نماند قبل از زایمان وریدی های هموروئیدی به مدت ۹ ماه تحت فشارهای رحم باردار قرار گرفته است. 

راههای زیادی برای رهایی از هموروئید وجود دارد. کمپرس سرد و-غوطه ور شدن در وان آب یا شستشو در آن و استفاده از دستمال های مرطوب داروئی پس از اجابت مزاج و همچنین مشورت با مادرانی که قبلا این دوران را تجربه کرده اند.

چنانچه هموروئید پس از یک یا دو هفته بهبود نیافت و همچنین متوجه خونریزی از آن شدید با پزشک متخصص مشورت کنید این مسئله یک موضوع کاملا طبیعی بوده و نیازی نیست در خفا از وجود آن رنج بکشید. 
 
ریزش مو
شما خیالاتی نشده اید ریزش موها پس از زایمان یک حقیقت است. ریزش موها پس از زایمان یک مورد طبیعی است که در بعضی از خانمها شدیدتر بوده و موجب نگرانی آنها را فراهم می کند.

در طول بارداری هورمون استروژن باعث افزایش و رشد موها شده و از ریختن آنها در طول بارداری جلوگیری می کند. پس از بارداری سطح این هورمون پایین آمده و در اثر آن رشد موها متوقف شده و شروع به ریزش می کنند. ریزش موها معمولا ۱۲ هفته پس از زایمان شروع می شود. 

هرچند متخصصین پوست ادعا می کنند که مو بعد از ۶ تا ۱۲ ماه پس از بارداری باید به ضخامت قبل از دوران بارداری برگردد اما بسیاری از مادران ادعا کرده اند که موهای آنها به کیفیت قبل از بارداری برنگشته اند.
 
درد پشت و ران
درد پشت و ران یکی دیگر از مشکلات شایع در بارداری بوده اما می توان پس از تولد نوزاد بر درد این قسمتها غلبه کرد. هنوز بطور کامل مشخص نشده است که چرا بعضی از خانمها پس از زایمان دچار درد در قسمت پا و پشت می شوند اما دلیل های مختلفی وجود دارند که می توانند باعث بوجود آمدن این درد پس از زایمان شوند. کشیدگی در رباطها-و  پوشیدن کفش های نامناسب-یا کشیدگی عضلات در ثر حمل نوزاد یا فاکتورهای دیگری که ناشناخته هستند.

 اما این مشکل قابل درمان است. با دکتر متخصص در این زمینه مشورت کنید. بعضی از خانمها  با استفاده از ورزش درمانی و انجام تمریناتی در منزل این مشکل را برطرف کرده اند. همچنین  پیاده روی موجب تقویت عضله ها شده و به بهبود درد آنها کمک می کند. 
 
بزرگ شدن شکم
بسیاری از خانمها امیدوارند که شکم آنها هرچه سریعتر، پس از زایمان به شکل و اندازه قبل از بارداری برگردد. اما حقیقت این است که شکم اکثر خانمها پس از زایمان تغییر چندانی نکرده و همچنان به نظر می رسد که باردار هستند. 
 
بهتر است صبور باشید. به خاطر داشته باشید که رحم شما به مدت شش ماه بطور کامل کشیده شده است. بنابراین عادلانه نیست که از آن انتظار داشته باشیم به سرعت به فرم اولیه خود برگردد. معمولا رحم 4 تا 6 هفته زمان لازم دارد تا جمع شده و به اندازه نرمال خود برگردد. شکم نیز احتمال دارد در طول 9 ماه تا یک سال زمان لازم باشد تا به اندازه موردنظر شما برگردد.  
 
البته خانمهایی که قبل از زایمان شکمی صاف و تخت داشته اند بهتر است بدانند ماهیچه های شکم پس از بارداری و زایمان شل شده و علت اصلی آن هم هورمونهای زمان بارداری است. هورمونها باعث چاقی بدن شده و در حقیقت چربیها را به بدن هدایت می کنند. چربیها پس از بارداری پشت ماهیچه ها و در اطراف روده ها باقی می مانند. 

 نرمش و ورزش به محکم شدن ماهیچه ها و عضلات کمک کرده و کالری های اضافی را می سوزاند. اما به خاطر داشته باشید مهم نیست که شما درباره ظاهر شکم خود بعد از زایمان چه فکری می کنید مهم این است که بدن شما کار شگفت انگیزی را انجام داده است.
 
 شل شدن قسمت های پایین بدن
بعضی از خانمها پس از زایمان احساس ناراحتی در قسمت واژن خود می کنند. رحم، مثانه و مقعد کمی در اثر فشار زایمان پایین می آیند. بعضی از خانمها افتادگی این قسمت ها را به خوبی احساس می کنند. خوشبختانه این مشکل موقتی بوده و در طول چند هفته برطرف می شود. 
 
پیشنهاد می شود برای بهبود سریع ورزشهای کگل انجام شود. این ورزش به استقامت ماهیچه های کف لگن کمک می کند. لازم به ذکر است که باید از وارد کردن فشار به این ماهیچه ها خودداری کنید. به بیان دیگر از بلند کردن اشیای سنگین و همچنین خوردن غذاهایی که باعث یبوست می شوند دوری کنید. چنانچه پس از گذشت 6 هفته همچنان احساس افتادگی در قسمت پایین بدن را احساس کردید بهتر است با پزشک خود مشورت کنید. ورزش درمانی و بعضی از ورزش های مخصوص باعث می شود تا این قسمت ها به مکان اولیه خود برگردند.ای مخصوص باعث می شود تا این قسمت ها به مکان اولیه خود برگردند.

منبع:ninisite.com





نوع مطلب :
برچسب ها : تغییرات بدن پس از زایمان، زایمان،
لینک های مرتبط :

مجموعه: بارداری و زایمان


زایمان,زایمان با بی هوشی کامل,زایمان با بیهوشی موضعی

تا چندی قبل حتی دلیل اکثر عمل‌های سزارین با همه عوارضشان و خطراتی که برای جنین به همراه داشت، ترس مادران از درد زایمان بود، به همین دلیل پزشکان به دنبال روشی برای کاهش این درد بودند.

تا چندی قبل حتی دلیل اکثر عمل‌های سزارین با همه عوارضشان و خطراتی که برای جنین به همراه داشت، ترس مادران از درد زایمان بود، به همین دلیل پزشکان به دنبال روشی برای کاهش این درد بودند. بی‌حسی اپیدورال یکی از این روشهاست.


قدیم تا مادر‌ها می‌خواستند سختی‌های بزرگ کردن بچه را به روی کسی بیاورند از‌‌ همان اول شروع می‌کردند، از‌‌ همان دردی که هنگام زایمان کشیدند،‌‌ همان درد وحشتناک زایمان که هیچ دردی مثلش نیست، یعنی اصلا هنوز هم اینطور است که وقتی می‌خواهند شدید بودن دردی را مثال بزنند آن را با درد زایمان مقایسه می‌کنند، شاید به خاطر همه این به رو آوردن‌ها و به رخ کشیدن‌هاست که این روز‌ها مادران پا به ماه از تحمل درد زایمان هراس دارند و از پزشکشان می‌خواهند که به هر روشی شده این درد را برایشان کمتر کند. تا چندی قبل حتی دلیل اکثر عمل‌های سزارین با همه عوارضشان و خطراتی که برای جنین به همراه داشت، ترس مادران از درد زایمان بود، به همین دلیل پزشکان به دنبال روشی برای کاهش این درد بودند. بی‌حسی اپیدورال یکی از این روشهاست.

قطع موقت خطوط پیام
درد تمام نقاط بدن از طریق سلولهای عصبی به نخاع و از طریق نخاع به مغز منتقل می‌شود تا درد در آنجا درک شود. در روش بی‌حسی اپیدورال، به وسیله مواد بیهوشی یا داروهای بی‌حس کننده که این سلولهای عصبی را به طور موضعی و در‌‌ همان ایستگاه اولشان در نخاع بلوک می‌کنند به طور موقت پیام‌های درد به مغز منتقل نمیشود. تفاوت اصلی بی‌حسی اپیدورال با بیهوشی عمومی این است که در این روش لازم نیست برای از بین بردن درد فرد را به طور کامل تحت تاثیر داروهای بیهوشی قرار داد و مادر حین زایمان کاملا هوشیار است. از سوی دیگر داروهای بیهوشی در جریان خون مادر قرار نمی‌گیرد و به بدن جنین وارد نمی‌شود و به او آسیب نمی‌رساند، اتفاقی که در بیهوشی‌های عمومی در سزارین‌های طول کشیده ممکن است رخ بدهد. اپیدورال، قسمت پایینی نخاع و تمام حس اندامهای تحتانی را سرکوب می‌کند.

بعد از عمل
بعد از انجام اپیدورال برای مادر سوند ادراری هم تعبیه می‌شود چون در اثر این بیحسی فرد کنترلی بر مثانه‌اش ندارد. تاثیر اپیدورال بر بدن مادر در تمام مراحل زایمان توسط پزشک کنترل می‌شود و اگر مادر نتواند برای زور زدن زایمان از انقباضات رحم استفاده کند می‌توان با دادن داروهای خاص عمق بیحسی را کم کرد و دوباره حس را به رحم برگرداند. به طور کلی این روش بی‌حسی یکی از کم خطر‌ترین روشهای بیهوشی برای مادر و جنین است و به راحتی توسط پزشک در تمام مراحل درمان قابل کنترل است. بعد از زایمان به تدریج اثر بی‌حسی اپیدورال طی یک تا 2 ساعت برطرف می‌شود، مادر ممکن است تا مدتی احساس لختی در اندام تحتانی‌اش بکند و انگشتانش یا تمام پایش بی‌حس باشد، احساس سرما و لرز، احساس گز گز و بی‌حسی در یک سمت بدن و احساس درد در محل تزریق اپیدورال از عوارض شایع این روش بی‌حسی است. در موارد خاص ممکن است فرد به دلیل نشت مایع نخاعی بعد از بر طرف شدن بی‌حسی دچار سردرد شود که این سردرد با دراز کشیدن و بعد از یک روز خود به خود از بین می‌رود. طبیعی است که بعد از برطرف شدن اثر دارو، در محل زایمان و زخم‌ها و برش‌های آن درد وجود داشته باشد.

چطور اتفاق می‌افتد؟
برای انجام اپیدورال داروهای بیهوشی یا مسکن‌های قوی خاصی را از طریق یک سوزن مخصوص به فضای اپیدورال -محیط بین لیگامان بین ستون مهره و خود نخاع در کانال نخاعی- وارد می‌کنند. این دارو‌ها اغلب ترکیبی از چند داروی مسکن و بیهوشی هستند و اغلب ۱۵ دقیقه طول می‌کشد تا اثر دارو‌ها کامل شود. در بعضی از روشهای اپیدورال، ماده بی‌حسی به حدی داده می‌شود که فرد حتی اسپاسم‌های شدید رحم را که دردهای زایمان را ایجاد می‌کند، حس نمی‌کند. معمولا انجام بیحسی اپیدورال بعد از شروع زایمان فعال (مرحله نهایی زایمان) و هنگامی که دهانه رحم به اندازه ۴ تا ۵ سانتیمتر باز شده باشد، انجام می‌شود. انجام بیحسی اپیدورال باید توسط متخصص بیهوشی انجام شود و برای جلوگیری از عفونت تمام اقدامات استریل اتاق عمل هم برای این روش بیحسی انجام می‌شود. موقعیت خاص مادر باردار برای دسترسی به فضای نخاعی باید توسط متخصص زنان هم کنترل شود. از مادر خواسته می‌شود تا به پهلو بخوابد یا اگر برایش امکان داشت بنشیند و کمی به سمت جلو خم شود تا بین مهر‌هها فضای مناسب برای دسترسی به فضای نخاعی فراهم باشد. برخلاف تصور، وارد کردن سوزن به فضای نخاعی درد چندانی ندارد چون ابتدا مسیر این سوزن را هم به وسیله بی‌حسی‌های موضعی کوچک‌تر بی‌حس می‌کنند.

چه مواقعی نباید از بیحسی اپیدورال استفاده کرد
اگر مادر از داروهای رقیق کننده خون استفاده می‌کند یا میزان پلاکت پایینی دارد یا سابقه خونریزی و شوک داشته، نباید از این روش استفاده شود. بیهوشی اپیدورال به خاطر احتمال انتقال باکتری‌ها به فضای داخلی کانال نخاعی در مادرانی که دچار عفونت‌هایی در کمرشان هستند یا مشکلات پوستی خاصی در آن منطقه دارند یا عفونت خونی دارند هم نباید استفاده شود. در افرادی که زایمان به سرعت دارد انجام می‌شود و فرصت کافی برای اثر دارو وجود ندارد هم نباید از اپیدورال استفاده کرد.


به غیر از بیحسی اپیدورال روشهای بیحسی دیگری هم برای کاهش دردهای زایمان وجود دارد که اغلب مکانیسمی شبیه همین دارند. بلوک پودندال، بلوک خاجی و بلوک نخاعی تحتانی، همه روشهایی برای تزریق ماده بیحسی به مسیرهای عصبی در نقاط مختلف کانال زایمانی یا اطراف لگن هستند که با بی‌حس کردن موقت اعصاب آن مناطق درد زایمان را کمی کاهش می‌دهند، اما تاثیر هیچکدام از این روش‌ها به اندازه بیحسی اپیدورال نیست.


برای برخی از مادر‌ان که دوست ندارند از هیچکدام از این روشهای بیحسی استفاده کنند، می‌توان از تزریق عضلانی بعضی داروهای ضد درد خفیف مانند دمورل و بیهوش کننده‌های ضعیفی مانند فنرگان یا داروهای ضد اضطراب استفاده کرد. این دارو‌ها مادر را فقط کمی به طور عمومی بی‌حس می‌کنند تا به خاطر درد دچار استرس نشوند.

اپیدورال در سزارین
روش اصلی انجام بیهوشی در جراحی‌های سزارین مانند همه روشهای جراحی دیگر، بیهوشی عمومی است، نکته متفاوت در سزارین با روشهای جراحی دیگر این است که پزشک در دقایق اولیه آن استرس زیادی دارد، چون باید به سرعت به رحم دسترسی پیدا کند و جنین را از رحم خارج کند، در غیر اینصورت ممکن است ورود داروهای بیهوشی از طریق خون مادر به جنین باعث شل شدن بچه و بیهوشی و حتی خفگی جنین شود. وارد شدن این دارو‌ها به بدن جنین می‌تواند آسیبهای مغزی خاصی را نیز برای نوزاد به وجود بیاورد که اثرات آن ممکن است تا سال‌ها بعد خود را نشان ندهند، به غیر از همه این‌ها، خود بیهوشی عمومی هم مانند همه جراحی‌های دیگر خطرات خاص خود را برای مادر به همراه دارد از جمله عفونت‌های ریوی، آسیبهای مغزی در اثر ماده بیهوشی و دردهای شدید بعد از عمل جراحی که معمولا با برطرف شدن بیهوشی به وجود می‌آیند.

به دلیل همه خطرات فوق، پزشکان از روشهای بیحسی موضعی اپیدورال یا نخاعی هم برای انجام سزارین استفاده می‌کنند. در روش بیحسی نخاعی که ساده‌تر و سریع‌تر است، ماده بیهوشی به خود فضای نخاعی تزریق می‌شود، اما روش اپیدورال برای این عمل جراحی کمی بیشتر طول می‌کشد و دقت بیشتری را می‌طلبد. نکته مثبت این روش بیحسی، هوشیار بودن مادر حین انجام جراحی است. اگرچه مادر نمی‌تواند محل انجام عمل را ببیند اما به سرعت و بعد از خارج کردن جنین از رحمش می‌تواند نوزاد را در آغوش بگیرد و این از نظر روحی و ارتباط عاطفی مادر و نوزاد بسیار حائز اهمیت است. سزارین معمولا وقت زیادی نمی‌گیرد و روشهای بی‌حسی موضعی، زمان مناسبی در اختیار پزشک قرار می‌دهند تا بدون استرس از آسیب‌های احتمالی به جنین، کار خود را انجام دهند.


با توجه به نکات فوق معمولا توصیه می‌شود بیهوشی عمومی فقط در مادرانی که امکان انجام روش بیهوشی موضعی وجود ندارد، انجام شود. انتخاب روش مناسب بیهوشی هم باید با مشورت متخصص زنان و پزشک متخصص بیهوشی و با توجه به شرایط مادر انجام شود.

 

منبع:madarclub.com





نوع مطلب :
برچسب ها : زایمان با بی هوشی کامل بهتر است یا موضعی؟، زایمان، بی هوشی کامل،
لینک های مرتبط :

مجموعه: بارداری و زایمان


زایمان,دوران حاملگی,بچه دار شدن

چرا اینقدر سخت است که بدنتان را بعد از بچه دار شدن دوست داشته باشید؟ زیبایی بدن تحت تاثیر زایمان تغییر می کند و این برای بسیاری از خانم ها غیرقابل تحمل است !
نوشته : ریچل گرومن بندر  ( Rachel Grumman Bender)

بزرگترین مشکل شما لزوما حاملگی یا زایمان نیست؛ بلکه پذیرفتن بدنتان بعد از بچه دار شدن است!

من خوش شانس بودم. دوران حاملگی محشری داشتم؛ در واقع یکی از شادترین زمان های عمرم بود. در کمال تعجب با اینکه دوقلو حامله بودم، وزن خیلی کمی اضافه کردم و هیچ علامت کشیدگی روی پوستم ایجاد نشد. وقتی شش ماه بعد از زایمانم برای چک آپ رفتم فقط دو کیلو و هفتصد گرم وزنم از وزن قبل از زایمانم بیشتر بود. همه جین های چسبان قدیمیم اندازه ام میشد و به وجد آمده بودم.


چند ماه بعد از اینکه شیر دادن را متوقف کردم، یکی از شلوار جینای چسبانم را پوشیدم ولی به سختی میتوانستم دکمه شلوار را در جادکمه ای بیندازم. سایز شلوارم را چک کردم؛ همانی بود که طی چند ماه بعد از زایمانم می پوشیدم ولی به سختی میتوانستم نفس بکشم. توی باشگاه روی ترازو رفتم و متوجه شدم که طی دو ماه، چهار و نیم کیلو بیشتر از وزن بعد از زایمانم اضافه کردم، در صورتی که ورزش ها و تمرین های همیشگی ام را با مربی شخصیم انجام می دادم و عادات غذایی خوبی هم داشتم.
گیج و پریشان شده بودم و حس خیلی بدی نسبت به خودم داشتم. یادم هست که همان روز برهنه جلوی آینه دستشویی ایستاده بودم و با خودم فکر میکردم "چطور اینطور شد؟"

زایمان,دوران حاملگی,بچه دار شدن

آیا این بدنی دیگر است ؟
من نه آن زمان و نه الان هیچ جوابی ندارم، فقط میدانم که بدنم تغییر کرده. وقتی دستم را روی شکمم میگذارم، حس زیر نوک انگشتانم ناآشناست. انگار شکم فرد دیگه ای روی بدن من است. این بدن چی کسی است؟! بعد از مدت ها که بدن خودم را خوب میشناختم، دیدن و حس کردن برجستگی جای عمل سزارینم عجیب وغریب است؛ مثل رومبلی ای که آنقدر سفت و سخت وصل شده که کیس کرده و قلمبه شده. نمیدانم این شکم به چه کسی تعلق دارد ولی واقعا آرزو میکنم که بیایند و آن را پس بگیرند و شکم قدیمی ام را به من بدهند. اما شکم قدیمی من دیگر وجود ندارد.

به عنوان کسی که هیچ وقت مشکل ظاهری خاصی با بدنش نداشته، حس ناراحت کننده و عجیبی داشتم. مطمئنا قسمت هایی بودند که ترجیح میدادم کوچکتر باشند اما به طور کل بدنم و هر کاری که ازش برمی آمد را دوست داشتم و ازش راضی بودم و هیچ وقت اینقدر از اینکه در بدن خودم هستم درگیرو ناراحت نبودم. اما این پیامد ناخواسته (افزایش وزن غیرمنتظره پس از پایان شیردهی، پوست شلی که کمر سابقا باریکم رو میپوشوند و باعث میشد که لباسهام دیگه اندازه ام نباشند) بعد از دوران حاملگی تقریبا بی نقصم اساس اعتماد به نفس من را تکان داد و مرا به شدت شوکه کرد.

زایمان,دوران حاملگی,بچه دار شدن

بدن افراد معروف پس از زایمان
یکی از چیزهایی که دوست داشتن بدنتان پس از زایمان را سخت میکند این است که عکس های بسیار کمی از زن های عادی پس از زایمان وجود دارد، اما در عوض عکس های بسیار زیادی روی جلد مجله ها از زنان معروف (از بیانسه و هایدی کلوم گرفته تا جسیکا آلبا و میراندا کر) فقط چند هفته بعد از زایمان که بدن هایشان در لباس های دو تکه فوق العاده است وجود دارد.
حتی اگر به طور منطقی شما بدانید که این احمقانه است که خودتان را با زن هایی مقایسه کنید که الف) برنده لاتاری ژنتیک شدند و ب) باید به دلیل شغلشان خوش هیکل باشند و یک گروه آدم دارند که برای رسیدن به این هدف کمکشان میکنند، سخت است که بدن خودتان را با آنها در کنار هم نگذارید. نتیجه این است که شما احساس میکنید مطلقا به درد نخور هستید.


یافتن الگوهای واقع بینانه
نهایتا پس از مقداری تحقیق من یک سری عکس های واقعی از زن های عادی بعد از زایمان از عکس های قدرتمند  "4th Trimester Bodies Project"  اشلی ولز جکسون پیدا کردم. منابع دیگر عکس ها سایت "هیبت یک زن" بود که زن ها میتوانند در آن عکس های خود پس از زایمان را بفرستند و حمایت و تشویق دریافت کنند و هم چنین "کتاب مادرها" ی عکاس و مادر، جید بیل. پس از سال ها دست و پنجه نرم کردن با احساس نازیبا بودن، بیل شروع کرده بود به گرفتن عکس پس از زایمان از خودش. او می گوید " نود و پنج درصد ما زن ها خودمان را در رسانه های روز نمیبینیم." پرتره های او مادر ها را در همه سایز ها و هیکل ها نشان می دهد که شاد هستند و از بدن و مادر بودن خود لذت می برند.
وقتی من عکس ها را می دیدم، فکر کردم که هر زن زیباست و ظرافت آن ها را ستایش کردم. بدن های آن ها به نظرم قوی، پرورش دهنده، و زنانه آمد. حقیقت این است که من هرگز آن ها را آنقدر تند که خودم را محکوم کردم، محکوم نمیکنم. وقتی آن عکس ها را دیدم، از توقعات احمقانه بالایم راجع به بدنم و دوست نداشتنش خیلی خجالت زده شدم.

به پست وبلاگ یک طراح، جاستینا بلیکنی، "نه ماه بعد: بدن من و بیانسه" برخورد کردم که راجع به تلاش او برای پذیرش بدن خودش پس از زایمان بود و روی من خیلی تاثیر گذاشت. بلیکنی مینویسد " وقتی دنبال لباس های گشاد میچرخیدم، پوسترهای بزرگ بیانسه در حالی که با دو تیکه در ساحل بود و خیلی هم جذاب به نظر می آمد به من خیره شده بودند. تقریبا همه اراده های دنیا لازم بود تا همان لحظه در H&M از کوره در نروم. چرا بدن من مثل بیانسه نیست؟ به هر حال هر دوی ما با فاصله کمی زایمان کرده بودیم. لعنت به سزارین. 

اما برعکس خیلی از خانم ها که در فکر این هستند که کی یا آیا اصلا بدن های قدیمشان برمیگردد یا نه، بلیکنی مینویسد "پس من از شما نخواهم پرسید که چه قدر طول کشید که بدن هایتان را پس گرفتید (چون حتی این حرف بی محتوا این روزها توی ذوقم میزند). پس گرفتن بدنتان از کجا یا چه کسی؟ بدن من هیچ وقت ترکم نکرد، همیشه اینجا با من بود. چیزی که من نیاز دارم پس بگیرم بدنم نیست، بلکه احساس راحتی در بدنم، اعتماد به نفسم و حس سرزندگی ام است. حقیقت این است که من هیچ وقت بدن بیانسه را نداشتم، حتی زمانی که چهارده سالم بود، حتی زمانی که از همیشه لاغرتر بودم، حتی زمانی که بچه نداشتم. من بدن خودم را داشتم و هنوز هم دارم. الان نیاز دارم که یاد بگیرم چطور بدنم را کمی بهتر دوست داشته باشم."

این دقیقا چیزی بود که من نیاز داشتم بشنوم؛ نیاز داشتم که دوباره اشتیاق لعنتی ام را پیدا کنم. و بعد به طرز تعجب آوری شانس به من رو کرد: متوجه شدم که به لاکتوز پس از بارداری آلرژی دارم و مجبور هستم به تمام چیزهای پنیری و خوراکی مورد علاقه ام یعنی بستنی خدانگهدار بگویم. آن چهار و نیم کیلویی که پس از شیردهی اضافه کرده بودم را از دست دادم و دو سایز شلوار جین کم کردم. روزی که شلوار جین چسبان قبل از حاملگی ام را پوشیدم، مشتم را به سمت آسمان بردم و فریاد زدم "آآآآآآآآآآآآره"، انگار که توی یکی از تبلیغ های سریال دارم بازی میکنم. یک حس واقعا عالی بود.

آیا شکم من هیچ وقت مثل گذشته می شود؟ نه. و من بعد از آن ضربه سخت برای دوباره ساختن عزت نفسم، قدم به قدم، راه سختی را در پیش دارم. اما برای ادامه این راه دلیل خوبی دارم: دخترهای دوقلویی دارم و با اینکه آن ها هنوز نوپا هستند، کاملا آگاه هستم که چطور زبان بدنم و طرز صحبتم راجع به بدن خودم بر درک آن ها از بدن های کوچک زیبایشان تاثیر می گذارد.


پس من به گرفتن تصمیمات درست (ورزش کردن و درست غذا خوردن) ادامه می دهم و شاهد نتیجه اش در قدرت بدنی و عزت نفسم هستم. من مجذوب تعاریف همسرم هستم و از او متشکرم که به من می گوید که زیبا و جذاب هستم. و همچنان سعی میکنم که بدنم را همان گونه که الان هست بپذیرم و دوست بدارم.
و روز به روز حس سرزندگی ام بیشتر و بیشتر می شود.
منبع:آی بانو

 





نوع مطلب :
برچسب ها : بدنتان را بعد از زایمان دوست داشته باشید!، زایمان،
لینک های مرتبط :
دوشنبه 24 آذر 1393 :: نویسنده : سودا امیری

مجموعه: بارداری و زایمان

زایمان,زایمان طبیعی,زایمان سزارین

هنگامی که عبارت زایمان در خانه را می شنویم، اولین سوالی که به ذهنمان می رسد این است که آیا این نوع زایمان خطری را برای مادر و نوزاد به همراه ندارد؟

امروزه در بسیاری از کشورهای پیشرفته زنان ترجیح می دهند که در منزل نوزاد خود را به دنیا بیاورند، ولی این نوع زایمان در ایران کاربرد زیادی ندارد.

 زایمان در منزل به نوعی از زایمان گفته می شود که یک مامای با تجربه (و کمتر توسط متخصص ) در داخل خانه و طی زایمان طبیعی، نوزاد را به دنیا می آورد.
 
آنچه در این نوع زایمان مورد توجه و تاکید است، خانواده محوری است و مادر تمایل دارد نوزاد خود را در شرایطی به دور از استرس و دغدغه و در شرایط کاملا آرام و در منزل به دنیا آورد و یا دوست ندارد که  در حضور غریبه ها زایمان داشته باشد.
 
البته ایمن بودن زایمان در خانه، همواره موضوع اختلافات برانگیز در میان پزشکان حرفه‌ای بوده است.
 
حین زایمان در خانه چه اتفاقی می افتد؟
برای زایمان در منزل، خانم باردار از قبل تصمیم می گیرد تا در منزل فرزند خود را به دنیا بیاورد، بنابراین قبل از زایمان شرایط و امکانات لازم را در منزل خود مهیا می کند و از مامای با تجربه در این زمینه تقاضا می کند تا موقع زایمان در منزل او باشد. البته از پزشک متخصص زنان نیز می توان در این زمینه کمک گرفت.
 
هنگامی که مامای باتجربه این مسئولیت را می پذیرد، باید لیستی از تمام شرایط و وضیعت مادر و جنین را در طی دوران بارداری فراهم کرده باشد و در خصوص آن با مادر صحبت کرده باشد و آمادگی های لازم را در مادر ایجاد کرده باشد.
 
همچنین ماما باید خود را برای مقابله با انواع شرایط غیرعادی که ممکن است در حین زایمان ایجاد شود، آماده کند تا بتواند به بهترین نحو آن را مدیریت نماید.

 در طول زایمان ماما باید به طور منظم دمای بدن، ضربان قلب، فشار خون و صدای قلب جنین را چک کند تا در صورت غیر طبیعی بودن آنها، اقدامات لازم را انجام دهد.
 
همچنین بعد از تولد نوزاد نیز باید علائم حیاتی او را بررسی کند و مشخص کند که آیا نوزاد باید به بیمارستان منتقل شود یا نه؟

علل زایمان در خانه
- برخی زنان ترجیح می دهند که در یک محیط آشنا و با افراد آشنا زایمان کنند تا آرامش بیشتری را در حین زایمان داشته باشند.
 
- برخی زنان ترجیح می دهند که روز زایمان لباس های راحت خود را بپوشند و به راحتی دوش بگیرند و تمایل ندارند که در چهار چوب خاص بیمارستان رفتار کنند.
 
- برخی زنان ترجیح می دهند که بدون استفاده از انواع داروهای ضد درد، زایمان طبیعی داشته باشند.
 
- به علت قیود مذهبی و فرهنگی
 
- به علت زایمان سریع و اینکه زن باردار فرصت مراجعه به بیمارستان را ندارد و بلافاصله نوزاد به دنیا می آید.
 
- به علت کاهش هزینه های بیمارستان و عدم استفاده از پزشک متخصص به علت مخارج سنگین آن.
 
چه زنانی نباید در منزل زایمان کنند؟
- زنان مبتلا به دیابت، فشار خون بالا، بیماری صرع و یا هر بیماری دیگری که پزشک احتمال زایمان پر خطر را برای او می دهد.
 
- زنانی که در زایمان های قبلی خود مشکل داشته اند.
 
- زنانی که در زایمان قبلی خود سزارین شده اند.
 
- زنانی که سیگار یا مواد مخدر مصرف می کنند.

 - زنانی که در بارداری دچار مشکلاتی مثل کم خونی و با مسمومیت بارداری هستند.
 
- زنانی که چندقلو باردار هستند.
 
- زنانی که جنین شان در جای خود قرار ندارد و تغییر وضعیت داده است.
 
- زنانی که در هفته کمتر از 37 بارداری و هفته بیشتر از 41 بارداری قرار دارند.
 
ماما با مشاهده چه علائمی باید مادر را سریعا به بیمارستان منتقل کند؟

گاهی اوقات پیش می آید که با تمام تجهیزات و مراقبت های لازم، زایمان در خانه به خوبی پیش نمی رود.

در شرایط زیر باید مادر باردار فورا به بیمارستان منتقل شود:
 - زایمان پیش نرود.
 
- مکونیم (مدفوع جنین در مایع آمنیوتیک) دیده شود که خطرناک است.
 
- بند ناف به دور جنین پیچیده شده باشد و بند ناف زودتر از سر جنین به ناحیه واژن برسد.
 
- مادر دچار خونریزی رحم شود که به دلیل تولد نوزاد نباشد و دلایل دیگری داشته باشد.

 - جفت خارج نشود و یا به طور کامل بیرون نیاید. باقی ماندن جفت در رحم مادر، مشکلاتی را برای او ایجاد می کند.

 - نوزاد علایم غیر طبیعی داشته باشد و یا ضربان قلب او به درستی نزند.
 
توصیه ها
- مادرانی که قصد زایمان در منزل را دارند، باید خود را برای بروز هر گونه شرایط غیرعادی و انتقال به بیمارستان آماده کنند و در صورت بروز هر گونه مشکلی، خونسردی خود را حفظ نمایند.
 
- مادرانی که قصد زایمان در منزل را دارند، باید در دوران بارداری، ورزش های آمادگی برای زایمان در منزل را انجام دهند تا عضلات خود را برای زایمان آماده کنند.

 - به مادرانی که از همه لحاظ سالم و طبیعی هستند، زایمان در منزل اشکالی ندارد.
 
- باید قبل از زایمان در منزل، اورژانس را خبر کرد تا در صورت بروز هر گونه مشکلی، سریعا مادر را به بیمارستان منتقل کنند.

منبع:tebyan.net





نوع مطلب :
برچسب ها : آیا زایمان در خانه خطری دارد؟، زایمان،
لینک های مرتبط :
یکشنبه 23 آذر 1393 :: نویسنده : سودا امیری

مجموعه: بارداری و زایمان


پس از زایمان,بعد از زایمان,مراقبت های بعد از زایمان

دوران پس از زایمان نیز مانند دوران بارداری دوره‌ای پر از التهاب و تجربه‌های نو است. خانم‌ها معمولا دغدغه‌های فكری و سوال‌های زیادی در رابطه با این دوره در ذهن دارند اما گاهی به دلیل گرفتاری و رسیدگی به فرزند فرصت پرسیدن آن را پیدا نمی‌كنند و حتی نمی‌دانند مشكلی كه با آن برخورد كرده‌اند طبیعی است یا نه. در این مطلب به برخی سوال‌های رایج خانم‌ها مثل اینكه چرا شكمم بعد از زایمان جمع نشده است یا چرا هنوز دچار انقباض‌های رحمی می‌شوم، پاسخ داده‌ایم.

1. چرا هنوز دچار انقباض رحم هستم؟
خانم‌ها فكر می‌كنند انقباض‌های رحمی مربوط به اواخر بارداری و زایمان است و از بروز آن بعد از زایمان تعجب می‌كنند. مادربزرگ‌ها می‌گفتند بعد از زایمان رحم در غم از دست دادن مونس خود به دنبال او می‌گردد و عامل این انقباض‌ها همین جست‌وجوهاست اما در حقیقت دلیل انقباض‌های رحمی دفع سریع‌تر جفت و كمك به كاهش خونریزی است. بعد از زایمان، مدتی طول می‌كشد تا رحم به اندازه طبیعی خودبازگردد. به دلیل ترشح هورمون اوکسی‌توسین انقباض‌ها 2 تا 4 روز بعد از زایمان ادامه دارد و این موضوع معمولا برای خانمی كه تازه زایمان كرده و شیر می‌دهد دردناك است. ممكن است اگر درد زیادی داشته باشید پزشك برای شما استامینوفن یا داروهای ضدالتهاب تجویز كند.

چه باید کرد؟ به بدنتان استراحت دهید و تا جای ممكن دراز بكشید. تا چند روز پس از زایمان رحم پر از لخته‌های خونی و سنگین است به همین دلیل هنوز احساس سنگینی می‌كنید. فكر می‌كنید چرا قدیمی‌ها تا چند هفته‌ بعد از زایمان در رختخواب می‌ماندند؟

2. چرا بخیه‌های اپیزیوتومی (برشی که در زایمان طبیعی داده می شود) من بسیار حساس و دردناك است؟
این موضوع طبیعی است و تا یكی، دو هفته بعد از زایمان ادامه خواهد داشت. در حقیقت این درد مربوط به كل بافت تناسلی است كه متورم و خون‌مرده شده است. اگر خیلی ناراحت هستید، می‌توانید از بالشتك‌های مخصوص استفاده کنید. البته مراقب باشید زیرا گاهی خود این بالشتك‌ها باعث كشیده شدن بیشتر جراحت و درد شدیدتر می‌شوند.

چه باید کرد؟ دو پایتان را زیرتان جمع كنید و بنشینید اما اگر همچنان احساس ناراحتی می‌كنید تنها یك پا را جمع كنید. بعد از هر بار دستشویی رفتن داخل تشتی آب ولرم و بتادین بریزید و چند دقیقه‌ای داخل آن بنشینید. برای خشك كردن ناحیه بخیه‌خورده از سشوار استفاده كنید تا بخیه‌ها سریع‌تر خشك شوند و بیفتند. اگر این ناحیه بیش از حد قرمز است، حتما با یك متخصص زنان مشورت كنید.

3. چرا بعد از سزارین درد شکم دارم؟
اگر زایمان دوم یا سوم شماست، به‌طور حتم دلیل آن انقباض‌های شدید رحمی است كه به ‌خصوص بعد از سزارین دردناك‌تر هم است و 3 تا 4 روز ادامه خواهد داشت اما اگر چند روز اول را پشت‌سر گذاشته‌اید و هنوز درد دارید، ممكن است علت آن متفاوت باشد. مثلا شاید نفخ یا یبوست دارید.

چه باید کرد؟ موادغذایی نفاخ را از برنامه‌غذایی‌تان حذف و از موادغذایی یا داروهای رونده بیشتر استفاده كنید. شاید رحم از حد طبیعی پایین‌تر افتاده است که در این صورت توصیه ما به شما بعد از اتمام هر وعده شیردهی مصرف استامینوفن است. برخی تمرین‌های تنفسی به بازگشت سریع‌تر رحم به مكان طبیعی خود كمك می‌كند. اگر بعد از 3-2 هفته هنوز درد داشتید با پزشكتان مشورت كنید.

4. چرا خونریزی شدیدی دارم؟
این موضوع طبیعی است و حدود 3 هفته ادامه خواهد داشت. طی 48 ساعت اول خونریزی شدیدتر از حالت عادی و رنگ خون روشن است. به مرور میزان آن كمتر و رنگ خون قرمز قهوه‌ای خواهد شد.

چه باید کرد؟ در 3 روز اول پس از زایمان به دلیل شدید بودن خونریزی نوارهای بهداشتی پهن و ضخیم و شورت‌های یكبار مصرف استفاده كنید. هرگز شورت یا شلوار تنگ نپوشید زیرا رحم را به پایین فشار می‌دهد و این موضوع می‌تواند مشكل‌ساز شود.

5. چرا بعد از زایمان دچار بواسیر شده‌ام؟
20 درصد زنان بعد از زایمان به‌خصوص 6 هفته نخست دچار همورویید (بواسیر) می‌شوند.

چه باید کرد؟ اگر قسمت پایینی روده و مقعد دردناك است و خونریزی دارید، حتما با پزشكتان تماس بگیرید. برای تسکین دردتان می‌توانید از توصیه‌های ذکر شده در مورد هفتم استفاده کنید.

6. چرا بعد از زایمان هنوز شكمم بزرگ است؟
این موضوع كاملا طبیعی است. ماهیچه‌های زیر شكمی هنوز درست كار نمی‌كنند، رحم سنگین و افتاده شده و دچار اضافه وزن دوران بارداری هستید. چند هفته زمان لازم است تا رحم به جای اولش بازگردد.

چه باید کرد؟ به كمر بخوابید، زانوهایتان را خم كنید و زیر سرتان بالشی بگذارید به طوری كه چانه به سینه بچسبد. آرام و عمیق نفس بكشید. این تمرین را 3 تا 4 بار در روز تكرار كنید. از گن‌های مخصوص هم می‌توانید استفاده كنید.

7. چرا بعد از زایمان یبوست گرفته‌ام؟
دلیل این موضوع ترشح هورمون پروژسترون است. پروژسترون باعث كاهش اجابت مزاج در طول بارداری می‌شود و اثر آن تا چند هفته بعد از زایمان باقی می‌ماند. از طرفی رحم روده‌ها را تحت‌فشار قرار داده و آنها هنوز به حالت اولیه خود برنگشته‌اند. اگر سزارین كرده باشید، داروهای بیهوشی و بی‌حسی نیز می‌توانند یبوست را شدیدتر كنند. نكته دیگر اینكه بعد از زایمان به دلیل درد و ترس از پاره شدن بخیه‌ها معمولا اجابت مزاج را به تاخیر می‌اندازیم و همین موضوع باعث تشدید یبوست می‌شود.

چه باید کرد؟ میزان آب و فیبر مصرفی‌تان را افزایش دهید. حجم وسیعی از آب دریافتی صرف تولید شیر می‌شود. میوه ها، سبزی‌ها و غلات كامل را به برنامه‌غذایی‌تان اضافه کنید.

8. چرا كمردرد دارم؟
اضافه وزن بعد از بارداری و كشش‌های هنگام زایمان عامل این دردهاست. كمردرد شما به مرور و با استراحت بهتر می‌شود به شرطی كه خودتان آن را شدت نبخشید.

چه باید کرد؟ فرزندتان را درست در آغوش بگیرید و در وضعیت صحیح به او شیر دهید. موقع نشستن حتما از زیرپایی استفاده كنید.

9. چرا سوزش ادرار دارم؟
سوزش، درد در ناحیه زیر شكم و تمایل به ادرار مكرر از جمله علایم عفونت ادراری است. احتمال بروز عفونت ادراری بعد از زایمان بسیار بالاست. از یك سو در دوران بارداری مثانه پایین آمده و چون كامل خالی نمی‌شود احتمال تجمع باكتری‌ها در آن بالاست و از سوی دیگر اگر طی زایمان به شما سوند وصل شده باشد، ممكن است دچار عفونت شده باشید.

چه باید کرد؟ بیشتر آب بنوشید و اگر مشکلتان زود رفع نشد، از پزشکتان کمک بگیرید.

منبع : salamatiran.com





نوع مطلب :
برچسب ها : 9 پرسش زنانه پس از زایمان، زایمان،
لینک های مرتبط :


( کل صفحات : 2 )    1   2   
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :