تبلیغات
مجله آنلاین ازدواج
 
مجله آنلاین ازدواج
لذتهای شیرین ازدواج و روابط زناشویی
درباره وبلاگ


در این وبلاگ بر آن شدم ا مجموعه کاملی از آموزش ماسئل جنسی و زناشویی را برای بهبود کیفیت زندگیه متاهلین عزیز فراهم اورم تا با مطالعه و بکارگیری این اصول انشاا... هیچگاه در زندگیه مشترک و زناشویی خود با تلخی و سردی روبرو نشوند
منتظر نظراتتون هستم

مدیر وبلاگ : سودا امیری
نویسندگان
جمعه 11 اردیبهشت 1394 :: نویسنده : سودا امیری

علائم شروع زایمان,زایمان,شرح کامل زایمان

* علائم شروع زایمان عبارتند از:
درد ناحیه زیر شکم و یا کمر که به تدریج طول مدت درد بیشتر و فاصله بین آن کوتاه تر میشود.
بروز هر نوع ترشح خونی از واژن یا مهبل
آبریزش از مهبل یا واژن

* فرآیند زایمان معمولاً به سه مرحل تقسیم می شود :
مرحلۀ اول : از زمان شروع دردهای زایمانی تا باز شدن کامل دهانۀ رحم
مرحلۀ دوم : از باز شدن کامل دهانۀ رحم تا خروج نوزاد
مرحلۀ سوم : از خروج نوزاد تا خروج جفت.

* مرحله اول:
مرحله اول نیز سه قسمت دارد : دردهای ابتدایی، دردهای فعال ، مرحلۀ انتقالی . تمامی مرحلۀ اول ممکن است ۱۲-۱۴ ساعت برای شکم اولها و ۵-۶ ساعت برای مادرانی که قبلاً هم زایمان کرده اند طول بکشد . نیروی انقباضات رحمی ، دهانۀ رحم را باز می کند و میزان این باز شدن معمولاً با سانتیمتر بیان می شود که در معایتۀ داخلی که با یک یا دو انگشت صورت میگیرد ، تعیین می شود . باز شدن کامل دهانۀ رحم ۱۰سانتی متر می باشد . دردهای ابتدایی : از شروع انقباضات واقعی زایمانی تا هنگامی که دهانۀ رحم ۴ سانتی متر باز شده باشد می باشد . دهانۀ رحم علاوه بر باز شدن ، نازک هم شده است . این قسمت معمولاً از همۀ مراحل قابل تحمل تر می باشد . و از آنجایی که این قسمت از مرحلۀ اول حدود ۶ ساعت طول میکشد ، بسیاری از خانم ها ترجیح می دهند این مرحله را در منزل به سر ببرند . باز شدن دهانۀ رحم در این مرحله بسیار کندتر از مرحلۀ بعدی است .

 

برای مثال برای عبور ۲ سانتی متر به ۴ سانتی متر زمان بسیار بیشتری می برد تا این که از ۶ سانتی متر به ۸ سانتی متر بروید ، هر چند که در هر دو ، ۲ سانتی متر پیشرفت کرده اید. درد های فعال : از زمانیست که دهانۀ رحم ۴ سانتی متر باز شده تا هنگامی که به ۷ سانتی متر برسد . وقتی که دهانۀ رحم ۶ سانتی متر باز شد ، انقباضات بسیار قوی تر گردیده اند و دفعات آنها نیز بتدریج افزایش می یابند و زمان بیشتری به طول می انجامند . برای مثال هر دو دقیقه یک انقباض ۶۰ثانیه ای ممکن است رخ دهد . در این مرحله احتمالا ًاحساس گرمی می کنید ، دهانتان خشک می شود ، کمی خسته می شوید و کمرتان نیز درد می گیرد .

 

بهتر است مرتب تغییر وضعیت بدهید ولی به پشت نخوابید . مرتب ادرار کنید( ساعتی یکبار ) و در صورت امکان حولۀ گرمی به کمرتان بگذارید . صورتتان را بشویید ( برای رفع احساس گرما ) و نفسهای عمیق بکشید . مرحلۀ انتقالی : زمانی است که دهانۀ رحم ۸ سانتی متر باز شد تا وقتی که به ۱۰ سانتی متر برسد . این مرحله به عقیدۀ بسیاری زنان ، دردناک ترین مرحله است و البته خوشبختانه کوتاه ترین مرحله ( معمولاً ۹۰-۲۰ دقیقه طول می کشد ) در این مرحله احساس دفع مدفوع بشما دست می دهد و این نشان می دهد که سر جنین به راست رودۀ شما فشار می آورد و نزدیک زایمان هستید .

 

سایر علامتهای این مرحله عبارتند از : تحریک پذیری ، نشانۀ خونی ، لرز ، تهوع و استفراغ ، گرفتگی پا و تعریق ( البته ممکن است هیچ یک از این علامتها را نداشته باشید ). سعی کنید بدنتان را شل کنید و نفسهایتان را سریع تر کنید . اگر احساس گیجی می کنید ، درون دستهای بسته تان تنفس کنید . مرتب تغییر وضعیت دهید و در صورت نیاز هیچ اشکالی ندارد که سر و صدا کنید . ناگهان یک احساس کاملاً متفاوتی به شما دست می دهد . شما یک فشاری در لگنتان حس می کنید و یک تمایل غیر قابل کنترل برای زور زدن به شما دست می دهد .

 

اما اگر دهانۀ رحمتان ۱۰ سانتی متر باز نشده باشد نباید زور بزنید چرا که باعث صدمه زدن به دهانۀ رحم خود می شوید . با فشارهای شما و انقباضات رحمی ، سر جنین پایین تر می آید و به کف لگن فشار وارد می کند بطوری که با عضلات خارجی این ناحیۀ لگن ، بنام پرینه ، مماس می گردد . همچنانکه سر جنین به آرامی پرینه را متسع می سازد ، شما هم یک احساس ناراحت کننده کشیدگی و سوزش در این منطقه می کنید . خوشبختانه این احساس فقط لحظه ای است چونکه فشار سر جنین به پرنیه یک نوع بی حسی طبیعی ایجاد می کند .

 

این مرحله یک مرحلۀ بسیار بحرانی برای جنین شما می باشد . البته اینجا آخر کار نیست ممکن است این مرحله طولانی شود و تا خروج کامل جنین ۹۰ دقیقه طول بکشد ولی معمولاً کوتاه تر است مخصوصاً اگر در این مرحله عمل چیدن پرنیه ( اپیزیاتومی ) توسط ماما یا پزشک صورت گیرد که باعث می شود مرحلۀ دوم سریع تر انجام شود و فشار کمتری به سر جنین وارد گردد و از پارگی احتمالی عضلات این ناحیه ( که ترمیم آن ها نیز مشکل تر می باشد ) جلوگیری کند . بعد از اتمام مرحلۀ سوم ، با انجام چند بخیه اپیزیاتومی ترمیم می شود . معمولاً در همۀ شکم اولها این اقدام ( اپیزیاتومی ) صورت می گیرد و اکثر شکم دوم ها نیز بی بهره نیستند ولی شکم سوم ها به بعد معمولاً احتیاجی به این عمل ندارند چرا که عضلات پرنیه شل تر شده اند و مقاومت چندانی در مقابل عبور جنین نشان نمی دهند و مرحلۀ خود به خود سریع تر صورت می گیرد .

* جنین در این مرحله چگونه است ؟
با شروع و پیشرفت دردهای زایمانی ، سر جنین ( که در روزها یا هفته های آخر بارداری وارد لگن شده بود ) به عریض ترین قسمت لگن حرکت می کند و در این حین مرتب تغییر وضعیت می دهد و می چرخد و البته به مثانه و راست رودۀ شما بیشتر فشار وارد می شود . در طی زایمان و بیشتر در مرحلۀ دوم ، جمجمۀ جنین تحت فشار بدن شما قرار می گیرد و بطور مرتب تغییر شکل می دهد .

 

به همین علت اگر سر نوزادتان کشیده به نظر می رسد و یا قسمتی از آن به نظر تغییر شکل یافته می رسد ، نگران نباشید چون این حالت به علت همین فشارهای لگن به سر جنین ایجاد شده است و بعد از یکی دو روز کاملاً برطرف می شود . استخوان های جمجمۀ جنین در همه جا کاملاً سفت نشده اند و نقاط نرمی بنام فونتانل و یا ملاج در جلو و پشت سر نوزاد وجود دارند .

 

این نقاط نرم به استخوان های جمجمه اجازه می دهند که برخی نقاط بر روی هم بخوابند و در مجرای زایمانی بهتر جای گیرند . بطور طبیعی نوزاد با سر به دنبا می آید . البته می تواند با پاها ، باسن ، صورت و ابرو ( حالتی بین سر و صورت ) نیز به دنیا بیاید ولی مطلوب ترین حالت همان حالت سر می باشد و از حالتهای مختلف سر ، حالتی بهتر و شایع تر از بقیه است که صورت به پشت مادر باشد .

 

زایمان نوزاد با پاها ( بریچ ) تقریباً ۳% کل زایمان ها را تشکیل می دهد . در این حالت البته زایمان طولانی تر و مشکل تر خواهد بود ( مخصوصاً درد کمر ) . زایمان طبیعی در این حالت هم برای شما دردناک تر خواهد بود ، هم برای جنین پر خطرتر و البته برای ماما یا پزشکتان هم مشکل تر . بیشتر حالتهای بریچ را سزارین می کنند ( مخصوصاً در شکم اول ها و شکم دوم ها ) .

* مرحلۀ دوم : تولد نوزاد
برای زایمان احتمالاً شما را به اتاق زایمان و تخت زایمان راهنمایی می کنند ( گاهی با برانکارد می برند ) . احتمالاً تخت زایمانی را در مطب ماما یا پزشکتان دیده اید ، بیشتر شبیه به صندلی بزرگ و بلندی است که دو پایه در انتها دارد که پاهای شما را روی آنها قرار می دهند . ناحیۀ تناسلی شما با مواد ضد عفونی کننده شسته می شود و روی شکم و پاهایتان پارچه های استریلی پهن می گردد . هنگامی که دهانۀ رحمتان ۱۰ سانتی متر باز شد ، ماما یا پزشکتان به شما می گوید که می توانید به طرف پایین زور بزنید ( معمولاً بطور ناخود آگاه چنین احساسی را خواهید داشت ) . بهتر است زور زدن شما همراه با یک بازدم آهسته باشد .

 

بش از ۶-۵ ثانیه نفستان را حبس نکنید . در صورتی که پس از ۳۰ دقیقه پیشرفتی نکرده اید و جنین نزول نکرده است ( پایین نیامده است ) ، وضعیت سر پا نشستن نیز می تواند کمک کند . نزول جنین در مجرای زایمانی به کمک فشارهای شما و انقباضات ماهیچه های شکمی و دیافراگم ( عضله کف قفسه سینه ) صورت می پذیرد . هر چند این مجرا حدود ۱۰ سانتی متر بیشتر نیست ولی ممکن است ۲۰ دقیقه تا دو ساعت ( در زایمان های مشکل ) طول بکشد تا او این مسیر را طی کند . هنگامی که سر جنین کاملاً پایین آمد و به پرنیه فشار آورد ، اپیزیاتومی می تواند انجام گیرد . آخرین انقباض قبل از زایمان سر ، احتمالاً باعث یک احساس سوزش و کشیدگی می شود .

 

بعد از تولد سر ، یک شانه و سپس شانۀ بعد و بلافاصله بقیه بدن به دنیا می آید . قسمت مشکل زایمان در درجۀ اول همان سر می باشد . زایمان شانۀ اول نیز مقداری ایجاد درد می کند اما بقیۀ بدن تقریباً به بیرون لیز می خورد . معمولاً دهان و بینی نوزاد تمیز می شود و شما برای اولین بار صدای گریۀ او را می شنوید ( که هیجان انگیزترین مرحلۀ زایمان و حتی عمرتان می باشد !) در این مرحله نوزاد هنوز از طریق بند ناف به شما متصل است .

 

ماما یا پزشکتان بند ناف را در دست می گیرد و هنگامی که ضربان آن تمام شد اول با دو پنس آن را می بندد و سپس می چیند . سپس یک گیرۀ پلاستیکی در فاصلۀ ۳-۲ سانتی متری شکم نوزاد ، بر روی بند ناف می بندد و بقیۀ آن را می چیند . از عجایب خلقت است که پس از آن همه سختی و درد و خستگی و احتمالاً بی خوابی ، با تولد نوزاد ، تقریباً همۀ دردها از بین می روند .

 

بخصوص هنگامی که نوزاد کوچک و قشنگ تان را ( که ۹ ماه در انتظار دیدارش بودید ) می بینید ، همۀ درها حتی فراموش می شوند ! البته توجه دارید که کل مدت دردهای ناراحت کننده زایمان طبیعی شاید به اندازۀ مدت یک دندان درد ساده باشد ! ولی متأسفانه همیشه آن چنان از دردهای زایمانی و شدت و مدت آن ها نقل شده است که باعث وحشت مادران جوان می گردد.

 علائم شروع زایمان,زایمان,شرح کامل زایمان

  * فورسپس و واکیوم ( زایمان با دستگاه)
برخی مواقع ممکن است دردهای زایمانی به خوبی پیشرفت کند ولی در انتها خروج جنین با کمی اشکال مواجه شود و یا از این لحاظ مشکلی نباشد منتها به علت زجر جنین و یا حالت اضطراری دیگری خروج سریع جنین اجباری باشد . در این حالت ممکن است پزشکتان تشخیص دهد که استفاده از فورسپس و یا واکیوم بهتر از اجرای سزارین باشد و البته در بسیاری از موارد هم همینطور است و عوارض آنها کمتر سزارین می باشد ، البته تنها هنگامی که شرایط استفاده از این وسایل وجود داشته باشد که این تشخیص را باید به عهده پزشکتان بگذارید .

 

یک فاکتور مهم در هنگام به کار بردن هر دو وسیله این است که باید شرایط اجرای سزارین اورژانس مهیا باشد چرا که ممکن است از این وسایل نتیجه به دست نیاید و بیمار فوراً باید تحت عمل سزارین قرار گیرد . احتمال عدم موفقیت با واکیوم بیشتر از فورسپس می باشد و ایجاد ضربه به پوست سر جنین بیشتر است . مسأله ای که حائز اهمیت است این است که اگر به پزشکتان اعتماد دارید ، مطمئن باشید او فقط در جایی که لازم و ضروری است از فورسپس و یا واکیوم استفاده می کند و همیشه سلامت شما و نوزادتان را نسبت به همه چیز ارجح می داند .


* مرحلۀ سوم : خروج جفت
جفت عضوی است که در طول حاملگی به دیوارۀ رحم متصل است و از طریق بند ناف به جنین وصل می باشد . مسئولیت تغذیه و اکسیزن رسانی به جنین و دفع ضایعات جنین به عهده جفت می باشد . پس از تولد نوزاد ، انقباض رحم متوقف می شود و می تواند پس از آن همه فعالیت کمی استراحت کند .

 

پس از چند دقیقه دوباره منقبض می شود. این انقباضات جفت را از دیوارۀ رحم جدا کرده و آن را به بیرون هدایت می کنند که معمولاً با خروج مقداری خون نیز همراه می باشد . پس از خروج جفت ، ماما یا پزشکتان اقدام به ترمیم اپیزیاتومی می کند ( در صورتی که انجام شده باشد ) بخیه ها را با نخهای قابل جذب انجام می دهند که در عرض ۲۰-۱۵ روز جذب می شوند . نوزادتان کاملاً بررسی می شود و به شما داده می شود . بهتر است هر چه زودتر او را شیر دهید .

 

این کار هم ارتباط عاطفی نوزاد و مادر را تقویت می کند ، هم جریان شیر زودتر برقرار می شود و هم رحم زودتر به حالت اولیه بر می گردد ( به علت هورمون های مترشحه در اثر مکیدن پستان ) . حداقل تا دو ساعت در زایشگاه خواهید ماند و ماما یا پرستار آن بخش، خونریزی رحمی شما را کنترل می کند . در صورتی که رحم شما منقبض شد و خونریزی تان کنترل گشت ، شما را به اتاقتان در بخش منتقل می کنند . هر چند پس از آن همه تلاش احساس خستگی می کنید ولی احتمالاً برای خوابیدن بیش از اندازه هیجان زده هستید و بعد از خبر دادن به فامیل و آشنایان حتماً بیشتر از هر کاری تمایل دارید عضو جدید خانواده تان نگاه کنید و او را تجلیل نمایید و البته هر کسی هم به دنبال شباهت تازه وارد عزیز با خود می باشد .

 

* مراقبتهای پس از زایمان: زمان ترخیص بطور معمول در زایمان طبیعی ۲۴ ساعت بعد از زایمان و در سزارین ۷۲ ساعت بعد از زایمان می باشد. شش هفته اول بعد از زایمان دوران نقاهت یا نفاس نامیده می شود. در این مدت نیز لازم است مادر در روز دهم و روز چهلم پس از زایمان به مراکز بهداشتی مراجعه نماید. تا از نظر وجود علائم خطر مورد بررسی قرار گیرد.

* علائم خطر پس از زایمان:
تب و لرز
خونریزی بیش از میزان قاعدگی در هر زمان یا ادامه خونریزی بیشتر از حد لکه بینی بعد از ده روز
درد و ورم ناحیه بخیه ها
هر گونه درد، قرمزی و تورم پستان ها
لمس توده یا درد و تورم و خروج ترشحات چرکی از محل بخیه ها
خروج ترشحات چرکی و بدبو از مهبل
درد زیر دل یا درد ساق پا
بی اختیاری دفع ادرار و مدفوع، درد یا سوزش هنگام ادرار کردن و تکرار ادرار
افسردگی شدید
سرگیجه و رنگ پریدگی

مرور وقایع زایمان :
مرحله اول یا دردهای زایمانی

در این مرحله با شروع انقباضات رحمی، گردن رحم تدریجا نرم و منبسط می شود تا به۱۰ cm برسد. این مرحله خود به مراحل سه گانه فاز ابتدایی، فاز اکتیو و فاز انتقالی تقسیم می شود.

فاز ابتدایی
فاز ابتدایی فازی است که در آن رحم به صورت منظم منقبض می شود. این انقباضات بر خلاف انقباضات براکستون هیکز که نا منظم و بی درد هستند، به تدریج دردناک می شوند. ریتم و سرعت زایمان در هر خانم باردار ممکن است خصوصیات مخصوص به خود را داشته باشد. بعضی ها حتی متوجه انقباضات اولیه نیز نمی شوند در حالیکه دهانه رحم چندین سانتیمتر باز شده است. وقتی که گردن رحم شروع به باز شدن می کند، وضعیت آن در لگن تغییر می کند و به سمت جلو آمده و نرم می شود. برای اینکه بتوانید تفاوت این دو را بهتر درک کنید نوک بینی خود را لمس کنید، سفت و عضلانی است؛ حالا لبهای خود را لمس کنید، نرم و شل است. سرویکس یا گردن رحم از حالت سفت به حالت شل در می آید.

چه می توان کرد؟
شما می توانید در خانه چرخی بزنید، برای قدم زدن بیرون روید، یک فیلم تماشا کنید، یک حمام گرم بگیرید. چرت بزنید یا استراحت کنید.. تنقلات میل کنید؛ خوراکی های غنی از کربوهیدرات بهترین انتخاب هستند. اگر انقباضات دردناک است، ماساژ و تکنیک های آرامش بخشی و دوش آب گرم مفید واقع می شوند.

  علائم شروع زایمان,زایمان,شرح کامل زایمان

 فاز فعال
ماما ها و پزشکان فاز فعال را مرحله ای می دانند که در آن سرویکس باز شده و انقباضات شما نزدیک به هم و قوی تر شده اند. سرانجام فواصل سه یا چهار دقیقه ای به فواصل ۶۰ تا ۹۰ ثانیه می رسند و انقباضات شدید می شوند.

چه می توان کرد؟
زمانی که رفتن به بیمارستان یا زایشگاه از ماندن در خانه بهتر به نظر می رسد، موقع عزیمت است. اگر در خانه زایمان می کنید به مامای خود اطلاع دهید. انقباضات پشت سر هم می آیند، وضعیت های مختلف را امتحان کنید تا ببینید در چه وضعیتی احساس راحتی بیشتری می کنید. تمرین تنفس و تکنیکهای آرامش بخشی در این مواقع مفیدند. توجه کنید که می توانید یک دوش آب گرم بگیرید که برای کاهش درد بسیار مفید است و همچنین زایمان را سرعت می بخشد.

 

حتی می توانید زایمان در وان آب را انتخاب کنید. گاهی اتفاق می افتد که در طی زایمان باز شدن سرویکس کند شده یا متوقف می شود. در این هنگام قدم زدن، ماساژ و حتی گریه کردن کمک می کند که اضطراب عاطفی از بین رفته و جریان زایمان سریع تر شود. اگر کیسه اب پاره نشده باشد، ماما با پاره کردن کیسه آب، پروسه زایمان را سرعت می بخشد. می توان از مسکن ها و بی حسی های نخاعی هم استفاده کرد.

فاز انتقالی یا مرحله گذر
طی این فاز سرویکس از ۸ تا ۱۰ سانتیمتر باز می شود. هر بار که انقباض زایمانی شروع می شود ۱ تا یک و نیم دقیقه به طول می انجامد و تقریبا هر ۳ دقیقه تکرار می شوند. این مرحله معمولا دوره سختی از مراحل زایمانی است.

چه می توان کرد؟
زایمان بسیار نزدیک است. وضعیت راحتی را برای خود انتخاب کنید. در فواصل انقباضات آرام باشید. تنفس خود را منظم کنید، از بینی نفس بکشید و از دهان بیرون دهید. اشکالی ندارد اگر بخواهید برای تحمل بهتر درد فریاد بزنید.

مرحله دوم یا تولد نوزاد
در این فاز رحم نوزاد را به بیرون می راند تا از کانال زایمانی یا همان واژن به دنیای بیرون بیاید. در این هنگام همراه انقباضات، شما سر نوزاد را بین پاهای خود حس می کنید. در ابتدای انقباض، نوزاد به بیرون رانده شده و انتهای انقباض کمی به داخل کشیده می شود. وقتی سر نوزاد در واژن قرار می گیرد، ماما از شما می خواهد که کمتر فشار بیاورید تا نوزاد به آرامی بیرون آید و ریسک پارگی در شما کمتر شود. اگر شما قبلا زایمان کرده باشید این فاز برای شما ۵ تا ۱۰ دقیقه طول می کشد. اگر زایمان اول شما باشد این فاز ممکن است ساعتها طول بکشد.

چه می توان کرد؟
به بدن خود توجه کنید. وقتی قدرت دارید زور بزنید. سعی کنید هنگام فشار آوردن نفس خود را حبس نکنید. در هر انقباض چندین بار زور بزنید. از کشش زمین استفاده کنید، ایستاده یا در حالت چمباتمه قرار بگیرید. اگر خیلی خسته شده اید، به پهلوی چپ بخوابید. اگر بی حسی نخاعی دارید، ماما به شما می گوید که چه زمانی زور بزنید. احتمالا وی توصیه خواهد کرد تا زمان دیده شدن سر نوزاد زور نزنید.

مرحله سوم یا خروج جفت
شروع این فاز از زمانی است که نوزاد بطور کامل بیرون آمده و در این فاز جفت بیرون می آید. جفت سیستم حمایتی جنین است که مسئول رساندن مواد مغذی به جنین و دفع مواد زائد از آن می باشد. پس از اتمام مرحله تولد نوزاد، انقباضات تا مدت کمی ادامه می یابد . خروج کامل جفت و ضمائم بیش از ۵ تا ۱۰ دقیقه طول می کشد.

چه می توان کرد؟
شما احتمالا این فاز را حس نمی کنید چون تمام توجه شما به نوزاد معطوف است. گذاشتن نوزاد روی قفسه سینه سبب ترشح هورمونهایی می شود که به جدا شدن جفت از رحم کمک می کنند. در این هنگام شما یا بسیار ضعف داشته و یا بسیار هیجان زده هستید. بعضی از مادران به علت زایمان طولانی و دردناک قادر به توجه کافی به نوزاد نیستند. بیشتر خانمها در این مرحله نیاز به استراحت و تغذیه مناسب دارند. حال نوزاد خود را تحسین می کنید. دستها و پاهای او را بررسی می کنید. او را در بغل می گیرید. اگر می خواهید نوزاد را با شیر خود تغذیه کنید از همین الان شروع کنید. تعجب نکنید اگر نوزاد تمایلی نشان نمی دهد. اگر حتی او را به سینه تان بفشارید کافیست و او خیلی زود به خوردن شیر تمایل پیدا می کند.

* مزایای زایمان طبیعی بر سزارین:
از نظر پزشکی سزارین یک عمل جراحی بزرگ محسوب می شود و مانند سایر اعمال جراحی نیاز به بیهوشی دارد، خطر ابتلاء به خونریزی، عفونت، احتمال نیاز به انتقال خون و خطرات ناشی از بیهوشی در مادران سزارین شده بیشتر است. مدت بستری شدن مادر بعد از زایمان طبیعی خیلی کمتر از سزارین است.

 

مادرانی که زایمان طبیعی دارند در امر شیردهی و دادن آغوز به نوزاد موفق تر هستند. زیرا مادر بلافاصله بعد از زایمان نوزاد خود را در آغوش گرفته و او را شیر می دهد و از همان ابتدا می توان رابطه عاطفی بین مادر و نوزاد برقرار نمود. در حالیکه در زنان سزارین شده نوزاد تا چندین ساعت ازآغوش مادرش دور می ماند. زایمان طبیعی از نظر اقتصادی به نفع خانواده و جامعه است. در زایمان طبیعی خانم ها تناسب اندام خود را با انجام ورزش های مناسب سریعتر از مادران سزارین شده بدست می آورند.





نوع مطلب :
برچسب ها : علائم شروع زایمان و شرح کامل زایمان، شروع زایمان،
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 10 اردیبهشت 1394 :: نویسنده : سودا امیری

شرایط جنین در باردای,دوران بارداری,شرایط جنین در هفته های مختلف بارداری,

هفته 1
شمارش هفته های حاملگی از روز اول آخرین پریود شروع می شود بنابراین در این هفته هنوز لقاح انجام نشده است

هفته 2
هنوز لقاح انجام نشده است!!

هفته 3
اسپرم و تخمك همدیگر را در لوله فالوپ ملاقات می كنند در خانمهایی كه پریود 28 روزه دارند تخمك گذاری روز 14 سیكل صورت می گیرد قابل ذكر است كه اسپرم یك كروموزومX و یك كروموزومY دارد در حالیكه تخمك دو كروموزومX دارد پس تعیین كننده جنسیت پدر است

هفته 4
توده سلولی در حال تقسیم به رحم می رود تا جایگاهی برای استقرار پیدا كند

هفته 5
اندازه جنین در این هفته 5تا 7 میلیمتر است توده سلولی به دو قسمت تقسیم شده قسمت جنینی وقسمت جفتی و پس از ان قسمت جنینی به سه لایه تقسیم شده: لایه خارجی :مغز, نخاع, پوست و مو را تشكیل میدهد لایه میانی: قلب, سیستم گردش خون, استخوان, عضله, كلیه و سیستم تناسلی را تشكیل میدهد لایه داخلی:روده ها كبد پانكراس و مثانه را می سازد

هفته 6
اولین ضربان قلب جنین در این هفته است اندازه جنین در این هفته 8 تا 10 میلیمتر است به اندازه ناخن انگشت كوچك است

هفته 7
اندازه جنین در این هفته17 تا 20 میلیمتر است كه در حد بزرگی ناخن شست است

هفته 8
در این هفته جنین 2.5 تا 3.5 سانتی متر است در این هفته جنین مانند یك ماهی با سر بزرگ و بدنی كوچك است

هفته 9
سریعترین رشد در این هفته مربوط به اندامهای كودك است و رشد دستها بیشتر از پاها است انگشتان وناخن جنین در حال تكامل ست انداره آن 44 تا 46 میلیمتر است

هفته 10
رشد اندامها ادامه دارد و بهترین خبر در اینهفته این است كه جنین از خطر ابتلا به ناهنجاریهای مادرزادی نجات پیدا میكند اندازه جنین 50 تا 60 میلیمتر است

هفته 11
اندازه جنین 65 تا 75 میلیمتر است صورت جنین شباهت بیشتری به صورت همیشگی انسان پیدا می كند!!

هفته 12
اندازه جنین 85 میلیمتر و وزن او حدود 9 تا 12 گرم است در این هفته بند ناف شروع به جریان انداختن خون بین لایه های جفتی و جنین می شود ومنبع تغذیه كودك از این هفته همین ارتباط خونی می باشد

هفته 13
در این هفته تمام 20 دندان جنین در زیر لثه شكل می گیرد وزن جنین در این هفته 20 تا 25 گرم و قدش 10 سانتی متر است . همچنین در این هفتهئجنین شروع به بلع مایع آمنیوتیك می كند

هفته 14
در این هفته جنین شروع به تولید ادرار می كند كه وارد مایع آمنیوتیك می شود و ضرری برای مادر و جنین ندارد وزن جنین در این هفته65 تا 70 گرم می باشد و قدش حدود 12.5 سانتی متر است

هفته 15
در این هفته جنین شروع به مكیدن انگشت شستش می كند .همچنین در این هفته كودك دارای ابرو و مژه می شود مایع آمنیوتیك قادر به انتقال صوت به جنین بوده و كودك بوسیله آن می تواند صدای معده ضربان قلب و صدای شما را بشنود وزن جنین در این هفته70 تا 75 گرم و قدش 13 تا 14 سانتی متر است

هفته 16
در این هفته ناخن جنین شروع به رشد كرده . جنین هر 45 تا 60 دقیقه ادرار می كند جنسیت جنین در این هفته ممكن است با سونوگرافی مشخص شود وزن جنین 80 گرم و قدش 14 تا16 سانتی متر است

هفته 17
از این هفته به بعد باید منتظر ثبت حركات جنین باشید گاهی مثل نوك زدن پرنده ه قفس گاهی شبیه پرزدن پروانه زیر پوست خود حس می كنید. در حاملگی اول ممكن است تا هفته 20 این حركات را متوجه نشوید وزن كودك 100 تا 120 گرم و قدش 16 ساتی متر است

هفته 18
استخوانها شروع به استخوان سازی كرده اثر انگشت كودك تكامل یافته و وزن او در این هفته 160 تا 180 گرم و قدش تا 20 سانتی متر است

هفته 19
جوانه دندانهای اصلی در پشت دندانهای شیری شروع به تكامل هستند موهای كركی شكل بدن كودك را پوشانده وزنش در این هفته 200 تا 220گرم وقدش 20 تا 2 سانتی متر است

هفته 20
از این هفته به بعد كودك صدای شما را تشخیص می دهد وزن ان حدود 280 گرم و قدش 25 سانتی متر است توجه داشته باشید كه قد به دو صورت اندازه گرفته می شود یكی قد كامل ویكی تا ناحیه باسن كودك بنابراین اگر تغییری در اندازه های مختلف دیدید بعلت متد اندازه گیری است

 شرایط جنین در باردای,دوران بارداری,شرایط جنین در هفته های مختلف بارداری,

 هفته 21
وزن جنین 370 گرم وقدش25 تا 26سانتی متر است مهمترین اتفاق ساخت گلبولهای سفید در این هفته است

هفته 22
وزن كودك 400 تا 420 گرم و قدش 27 تا 28 سانتی متر است حس لامسه اولین حسی است كه در كودك به بلوغ می رسد وكودك در این هفته بخوبی می تواند صورت خود را لمس كند

هفته 23
گاه كودك ممكن است بدنبال بلعیدن مایع آمنیوتیك دچار سكسكه شود با لمس شكم و صدا حركات جنین بیشتر می شود وزن جنین 500 تا 550 گرم و قدش28 تا29 سانتی متر است

هفته 24
مهمترین اقدام در این هفته تكامل چربی در زیر لایه پوست است وزن جنین 600 گرم و قدش 30 سانتی متر است

هفته 25
در این هفته استخوانها محكم تر و سخت تر می شود و كودك هم بعلت رشد چربی زیر پوست فربه تر می شود وزن در این هفته 700 گرم و قد حدود31 سانتی متر است

هفته 26
وزن جنین 800 تا 850 گرم و قدش 32 سانتی است ریه های كودك با تولید شاخه های برونش شروع به تكامل می كند

هفته 27
وزن جنین 900 گرم و قدش33 تا 34 سانتی متر است در این هفته رنگ چشم كودك آبی یا آبی تیره می باشد

هفته 28
وزن ودك 1 كیلو گرم و قدش 35 سانتی متر است ریه های كودك در این هفته به بلوغ كافی رسیده ولی اگر متولد شود نیاز به مراقبتهای خاص دارد

هفته 29
كودك در این هفته تمام فضای رحم را اشغال می كند . رشد كودك از این هفته به بعد كمتر از یك سانتی متر در هفته است . از این هفته به بعد هفته ای 200 گرم به وزن كودك اضافه می شود كودك روزانه نیم لیتر ادرار وارد مایع آمنیوتیك می كندو همچنین از این هفته شروع به تنظیم دمای بدن خویش می كند وزن جنین حدود1200 گرم است

هفته 30
در این هفته جنین بسیار هوشیار نسبت به محیط اطراف است و تاریكی ونور محیط بیرون را تشخیص می دهد وزن جنین در این هفته 1400 گرم است وقدش 37 تا38 سانتی متر !

هفته 31
ناخن كودك در این هفته به انتهای انگشت میرسد لایه چربی زیر پوست كاملتر شده وزن جنین هم حدود 1600 گرم است از این هفته به بعد موهای كركی و ورنیكس (ماده مومی شكل پوشانده بدن كودك) شروع به محو شدن می كنند

هفته 32
در این هفته و هفته های آخر شنوایی كودك ارتباط كاملی با دنیای بیرون از رحم برقرار می كند در میان صداهای خارجی او به صدای مادر عادت كرده و پس از تولد با شنیدن صدای مادر, وی را تشخیص می دهد وزن كودك 1800 كرم و قدش 39 سانتی متر است

هفته 33
از این هفته سورفاكتانت در ریه جنین شروع به ساخت می كند بنابراین اگر از این هفته به بعد کودک بدنیا بیاید مشكل كمتری از نظر تنفسی خواهد داشت ولی حتما نیاز به دستگاه انكوباتور دارد زیرا چربی زیر پوستی هنوز كم است وزن جنین 2000 گرم وقدش 41 سانتی متر است

هفته 34
پوست كودك كم كم به رنگ صورتی در می آید و ریه های كودك به بلوغ كامل می رسند وزن كودك2200 و قدش 42.5 سانتی متر است

هفته 35
از این هفته تا هفته های آخر بارداری لایه چربی بیشتری زیر پوست كودك بخصوص اطراف شانه اورا در بر می گیرد از این هفته به بعد می توانید سوتین های مخصوص شیر دهی را تهیه كنید!! وزن كودك حدود 2500 گرم است

هفته 36
قد جنین 45 سانتی متر و وزنش 2700 گرم است تمام اعضای كودك در این هفته به بلوغ می رسند

هفته 37
از این هفته به بعد هر روز باید آماده باشید!! ساك بیمارستان را ببندید, تلفن های ضروری را در دسترس قرار دهید! وزن كودك حدود 2900 گرم است

هفته 38
اگر فرزند شما پسر باشد در این هفته بیضه های او در داخل كیسه بیضه قرار می گیرد وزن جنین 3100 گرم است این زمان بهترین وقت برای نوشتن نامه به كودك خود است!!!

هفته 39
روده های كودك در این هفته پر از مواد دفعی كه مكونیوم نام دارد می باشداین مواد به رنگ سبز تیره و چسبناك است در طی 2 هفته اول تولد, كودك ان را دفع می كند . گاهی در اثر فشار طی زایمان ممكن است این ماده دفع شود وزن جنین در این هفته 3250 گرم است

هفته 40
در زمان تولد پوست كودك ممكن است در ابتدا آبی رنگ باشد و یا قسمتهایی از بدنش هنوز از ورنیكس پوشیده باشد سر كودك در بدو تولد ممكن است شكل نامنظمی داشته باشد این وضعیت اغلب به علت عبور از كانال زایمانی است و بعد از این سر كودك در تمام مراحل زندگی اش شكل ثابتی دارد وزن كودك در این هفته 3500 گرم و قدش حدود 50 سانتی متر است البته توجه داشته باشید كه وزن و قد تقریبی هستند و از نوزادی به نوزاد دیگر فرق می كند 





نوع مطلب :
برچسب ها : شرایط جنین در هفته های مختلف بارداری، بارداری،
لینک های مرتبط :

فقر آهن,فقر آهن در باداری,کم خونی در بارداری,

 در دوران بـارداری نیـاز بدن شـما به آهن به نحو شـگرفی افزایش می یابد. آهن برای تشكیل هموگلوبین (پروتئین موجود در گلبولهای قرمز كه اكسیژن را به سایر سلولها می برد) ضروری است. در دوران بارداری میزان خون بدن شما رفته رفته تا 50% حد طبیعی افزایش می یابد. برای اینكه هموگلوبین كافی برای این میزان حجم خون ساخته شود آهن اضافی لازم است. بدن شما مقداری آهن اضافی نیز برای جنین و جفت نیاز دارد.

متاسفانه اكثر خانمها، بارداری را بدون ذخائر كافی آهن آغاز می كنند و بنابرین نیاز روز افزون به این عنصر، بخصوص در سه ماهه دوم و سوم تامین نخواهد شد. اگر به مرحله ای برسید كه بدنتان آهن كافی برای ساخت هموگلوبین در اختیار نداشته باشد دچار كم خونی خواهید شد.

احتمال ایجاد كم خونی در شریطی نظیر تهوع و استفراغ صبحگاهی، پشت سر گذاشتن دو یا سه بارداری بدون فاصله، بارداری چند قلو، مصرف غذاهای فاقد آهن كافی، و خونریزی زیاد قاعدگی قبل از بارداری، افزایش می یابد.

به همین علت است كه میزان آهن مورد نیاز شما از 18 میلی گرم در روز بالا رفته به 27 میلی گرم در روز می رسد و از آنجایی كه تامین این میزان آهن از طریق رژیم غذایی مشكل است متخصصین توصیه می كنند كه خانمهای باردار روزانه 30 میلی گرم عنصر آهن به عنوان دوز پیشگیری كننده دریافت دارند. بسیاری از مكمل های دوران بارداری حاوی این میزان آهن هستند.

فقر آهن شایعترین علت كم خونی است ولی تنها علت آن نیست. ممكن است در اثر عدم دریافت اسیدفولیك یا ویتامین B12، از دست رفتن حجم وسیعی از خون، و یا در اثر بعضی بیماریهای خاص یا اختلالات ارثی نظیر "كم خونی سلول داسی شكل" نیز كم خونی به وجود آید. درمان كم خونی بستگی به علت ایجاد كننده آن دارد و مصرف آهن، درمان تمام انواع كم خونی ها نیست.

چطور می توانم بفهمم كه به كم خونی مبتلا شده ام
پزشك در اولین معاینه دوران بارداری با كمك آزمایشهای مختلف كم خونی را بررسی می كند. یكی از این آزمایشات (هماتوكریت) درصد گلبولهای قرمز را در پلاسما می‌سنجد. آزمایش دیگر (هموگلوبین) وزن هموگلوبین خون را می سنجد. با این حال با پیشرفت بارداری، احتمال ایجاد كم خونی افزایش می یابد. بنابراین در اواخر سه ماهه دوم یا اوایل سه ماهه سوم باید آزمایش تكرار شود. ممكن است به طور طبیعی هماتوكریت و هموگلوبین تا حدی در نیمه دوم بارداری افت كند. علت این امر افزایش چشمگیر حجم خون و پلاسما (پلاسما بخش مایع خون است) با سرعتی بیش از افزایش گلبولهای قرمز است ولی این افت نباید شدید باشد.

كم خونی ممكن است بدون علامت باشد بخصوص در موارد خفیف. علائم كم خونی عبارتند از خستگی، تب و سرگیجه. (البته این علائم را بسیاری از خانمهای باردار تجربه می كنند خواه مبتلا به كم خونی باشند یا خیر). همچنین ممكن است شما متوجه رنگ پریدگی شوید (بخصوص در ناخنها، سطح درونی پلك ها و لب ها) و ضربان قلبتان تشدید شده و دچار تپش قلب، تنگی نفس و یا اختلال در تمركز حواس شوید. نهایتاً بعضی از مطالعات نشان داده اند كه بین كم خونی فقر آهن شدید و تمایل زیاد برای خوردن مواد غیر خوراكی نظیر یخ، كاغذ و یا گِل (حالتی كه به نام ویار خوانده می شود) ارتباط شدیدی وجود دارد. اگر چنین ویاری دارید آنرا ندیده نگیرید و حتماَ به پزشك اطلاع دهید.

كم خونی را چطور باید درمان كرد
اگر آزمایش نشان دهد كه شما كم خون هستید پزشك برایتان روازنه مكمل محتوای 60 تا 120 میلی گرم آهن و یا حتی بیشتر تجویز می‌كند. برای آنكه آهن بهتر در روده جذب شود آهن را با شكم خالی بخورید و میزان كافی آب یا آب پرتقال بنوشید (ویتامین C جذب آهن را تشدید می كند) ولی همراه قرص محتوای آهن شیر ننوشید (كلسیم از جذب آهن جلو گیری می كند).

دقت كنید كه این دوز مربوط به عنصر آهن یا آهن خالص است. بعضی از مكمل ها به جای عنصر آهن یا علاوه بر آن میزان "سولفات آهن" موجود را می نویسند (یكی از املاح آهن). مكملی كه محتوی 324 میلی گرم سولفات آهن باشد حدود 60 میلی گرم آهن در اختیار بدن شما قرار می دهد. بعضی دیگر محتوی گلوكونات آهن هستند كه مصرف 300 میلی گرم آن به جذب 34 میلی گرم آهن می انجامد.

نكته بسیار مهم آن است كه بخاطر داشته باشید قرصهای محتوای هر نوع آهن را از دسترس كودكان دور نگهدارید. تعداد كودكانی كه همه ساله در اثر مصرف بیش از حد قرصهای آهن می میرند بیش از تعداد كودكانی است كه در اثر مسمومیت با سایر داروها می میرند. در حقیقت تنها یك قرص بالغین كافی است كه یك كودك را دچار مسمومیت داروئی سازد.

آیا مصرف زیاد آهن عوارض دارد
مصرف مقادیر زیاد آهن به صورت قرصهای مكمل می تواند موجب اختلالات گوارشی شود. در اكثر موارد مصرف بیش از حد آهن منجر به یبوست می شود كه خود یكی از مشكلات دوران بارداری است. اگر شما از یبوست رنج می برید، آب آلو بنوشید زیرا سیستم گوارشی را به حالت طبیعی برمی‌گرداند (و خود یكی از منابع غنی آهن است). تهوع و به ندرت اسهال از سایر عوارض آهن محسوب می شوند. اگر مصرف آهن شما را دچار تهوع می كند سعی كنید هنگام خواب آنرا مصرف كنید.

اگر عوارض بیش از حد شما را می آزارد، با پزشك خود مشورت كنید. بری اجتناب از مشكلات گوارشی می توانید از دوزهای كم شروع كنید و رفته رفته میزان آن را بالا برده به حد مورد نیاز برسانید و یا دارو را در دوزهای منقسم مصرف كنید. در بعضی خانـم ها عـوارض دارو با مصـرف قرص هایی كه به آهستگی آهن را آزاد می كند كاهش می یابد. و بالاخره اگر مدفوع شما به رنگ سیاه درآمد نگران نشوید. این تغییر كاملاً طبیعی است.

  فقر آهن,فقر آهن در باداری,کم خونی در بارداری,

  كم خونی چه خطراتی برای سلامت من و كودك من دارد
كودك شما به خوبی می تـواند نیاز آهن خود را برطرف سـازد؛ او سهم خود را قبل از شما برداشت می كند. اگر شما در سه ماهه اول و دوم بارداری به كم خونی مبتلا باشید احتمال آنكه دچار زایمان زودرس شوید یا نوزادتان با وزن كم به دنیا آید بیشتر خواهد شد. بنابراین این امر را جدی بگیرید. اگر فقر آهن بسیار شدید باشد ذخائر آهن نوزاد هنگام تولد پائین خواهد بود و او را در دوران كودكی در معرض خطر كم خونی قرار خواهد داد.

كم خونی فقر آهن به سلامت شما نیز لطمه می زند. انرژی شما كاهش خواهد یافت و بدنتان نخواهد توانست بخوبی با عفونت مبارزه كند. در صورت ابتلا به كم خونی در اواخر بارداری، اگر هنگام زایمان دچار خونریزی شوید احتمال بروز مشكلات جدی بیشتر خواهد بود؛ ممكن است به سرگیجه، افزایش ضربان قلب یا علائم دیگر دچار شوید كه باعث شود یك یا دو روز اضافی در بیمارستان بمانید. حتی ممكن است نیاز به تزریق خون داشته باشید.

چگونه می‌توان از فقر آن پیشگیری كرد
ویتامین های دوران بارداری را به طور منظم مصرف كنید و از رژیم غذایی سالمی كه شامل مقادیر زیاد مواد غنی از آهن باشد پیروی كنید. گوشت قرمز بهترین منبع است. البته خوراك مرغ و سایر گوشت ها و حتی صدف دریایی نیز سرشار از آن است.

احتیاط
برای برطرف ساختن نیاز خود به آهن از جگر استفاده نكنید. در دوران بارداری باید از مصرف جگر خودداری كرد. زیرا حاوی ویتامین A در حدی زیان آور است كه منجر به ناهنجاریهای مادرزادی می شود.


غذاهای غیرگوشتی حاوی آهن عبارتند از لوبیا، كشمش، خرما، آلو، انجیر، زردآلو، سیب‌زمینی (با پوست)، كلم بروكلی، چغندر، سبزیجات دارای برگهای سبز، نانهای سبوس دار، شیرۀ قند سیاه، و غلات غنی شده با آهن. به خاطر داشته باشید كه آهن موجود در منابع حیوانی (آهن به صورت Heme) خیلی راحت تر از آهن موجود در منابع غیرحیوانی جذب می شوند.

چه چیزی به جذب آهن در بدن كمك می كند
خوردن یا نوشیدن مواد سرشار از ویتامین C همزمان با مصرف قرص آهن یا مواد غذایی حاوی عنصر آهن كمك می كند كه جذب این ماده از منابع غیر حیوانی بالا رود. یك لیوان آب پرتقال یا آب گوجه فرنگی، یك مشت پُر توت فرنگی، فلفل شیرین، یا نصف یك عدد گریپ فروت داری میزان كافی ویتامین C برای جذب آهن خواهد بود. گوشت و ماهی (منابع آهن heme كه بهتر جذب میشود) نیز جذب این ماده از منابع غیر حیوانی را بالا می برند. بعنوان مثال قرار دادن یك قطعه گوشت گوساله در یك ظرف محتوای سبزیجات به جذب آهن سبزیجات كمك می كند.

چه عواملی با جذب آهن تداخل دارند
كلسیم با جذب آهن تداخل دارد. بنابرین اگر مكمل های حاوی كلسیم و یا تركیبات ضد اسید حاوی كلسیم دریافت می كنید دقت كنید كه مصرف آنها با مصرف غذا های غنی از آهن و یا قرص آهن همزمان نباشد. به همین دلیل نباید قرص آهن را با شیر مصرف كنید زیرا شیر سرشار از كلسیم است. شیر را در فاصله بین دو وعده غذا مصرف كنید. از آنجاییكه پلی فنل موجود در چای و قهوه با جذب آهن موجود در مكمل ها و آهن منابع گیاهی تداخل دارد، نباید بطور همزمان مصرف شوند.





نوع مطلب :
برچسب ها : فقر آهن در بارداری خطر کم خونی در نوزاد را افزایش می دهد، کم خونی، فقر آهن،
لینک های مرتبط :
سه شنبه 8 اردیبهشت 1394 :: نویسنده : سودا امیری

بارداری,دوران بارداری,مراقبت های دوران بارداری,تغذیه دوران بارداری

در دوران بارداری، زنان دچار دردهای متعددی می شوند از کمردرد گرفته تا گرفتگی پا. ورم پا نیز در این دوران امری عادی است که در پی افزایش وزن و ایجاد اختلال در روند گردش خون به وجود می آید.

در دوران بارداری، زنان دچار دردهای متعددی می شوند از کمردرد گرفته تا گرفتگی پا. ورم پا نیز در این دوران امری عادی است که در پی افزایش وزن و ایجاد اختلال در روند گردش خون به وجود می آید. به نقل از سایت «هلث نیوز»، با آغاز ۳ماهه دوم بارداری درد پا به دلیل خستگی عضله افزایش می یابد. با بزرگ شدن جنین، مادر دچار گرفتگی عضله پا نیز می شود. از آن جا که این درد در ماه های پایانی بارداری بیشتر می شود، لازم است که راه های تسکین درد را بدانیم. در ادامه مطلب به معرفی چند روش خانگی برای تسکین درد پا می پردازیم.


* قبل از خواب، پاها را در آب گرم و نمک قرار دهید.

* ماساژ پا با روغن اثر خوبی در تسکین درد دارد.

* از نشستن طولانی مدت بپرهیزید زیرا باعث کاهش گردش خون در پا می شود. برای جریان پیدا کردن خون، زن باردار باید هرچند ساعت حالت نشستن خود را تغییر دهد.

حالت نشستن می تواند علت عمده درد پا در دوران بارداری باشد پاها را روی هم قرار ندهید، همچنین پاها را برای مدت طولانی از صندلی آویزان نکنید.

* خوردن آب در طول روز مانع از درد عضله می شود.

* حمام کردن با آب ولرم، در رفع خستگی عضله موثر است.

بی قراری پا در زنان باردار
علایم سندروم بی قراری پا، شامل حس سوزن سوزن شدن، لرزش، تکان خوردن غیرارادی پا، بی حسی، درد یا سوزش است. این سندروم زندگی میلیون ها نفر را تحت تأثیر قرار می دهد و شکایت اصلی بیماران، اختلال خواب است.

بیشتر افرادی که دچار این سندروم هستند، در کنترل کردن پاهایشان مشکل دارند و این حالت می تواند تمام شب، هر ۲۰ یا ۳۰ثانیه رخ دهد. ۲۰درصد زنان باردار نیز دچار این سندروم می شوند که پس از زایمان بهبود می یابند.

اما علایم آن:
* هنگام نشستن، تمایل شدیدی برای حرکت دادن پا پیدا می کنید.

تکان ندادن پا تقریبا ناممکن است.

احساس خارش، مور مور شدن، تکان خوردن و کشیدگی پا از دیگر علایم این بیماری است.

هنگام استراحت یا نشستن، تمایل دارید پایتان را تکان دهید.

تکان دادن پا باعث آرامش می شود.

بیشتر در هنگام شب اتفاق می افتد.

طی روز خسته اید و قدرت تمرکز ندارید.

درمان و راه حل:
قبل از خوابیدن پیاده روی آرام و کوتاهی داشته باشید.

۵ دقیقه قبل از خواب، ورزش های کششی برای پا انجام دهید.

با کیسه آب گرم، قسمت پایین پا را گرم کنید.

از مصرف آنتی هیستامین های «otc»، که این سندروم را بدتر می کند، بپرهیزید.

برخی خانم ها دچار کم خونی می شوند که این امر باعث گرفتگی عضله پا و سندروم بی قراری پا می شود.

زنان بارداری که دچار این سندروم شده اند، باید به برنامه غذایی خود گوشت قرمز، تخم مرغ وغلات اضافه کنند تا میزان فولات و آهن خونشان افزایش یابد.

نتایج بررسی ها نشان می دهد، قرار گرفتن در معرض دود سیگار خطر بروز سندروم بی قراری پا را به ویژه در زنان باردار ۲برابر افزایش می دهد.





نوع مطلب :
برچسب ها : درمان های طبیعی برای مادران باردار، مادران باردار،
لینک های مرتبط :
دوشنبه 7 اردیبهشت 1394 :: نویسنده : سودا امیری

خواص شکلات,خواص شکلات برای مادران باردار,خاصیت شکلات

خواص شکلات

این ماده غذایی مفید اثرات منفی بر سلامت جنین نداشته و شرایط روانی مادر را بهبود می بخشد.

محققان کانادایی در پژوهش های اخیر خود دریافتند که شکلات تلخ خطر ابتلا به افسردگی دوران بارداری و پس از زایمان را کاهش می دهد.

در مطالعات پیشین مشخص شده بود که شکلات تلخ به دلیل دارا بودن آنتی اکسیدان ها و فلاونوئیدهای بسیار نقش مهمی در پیشگیری از بیماری های قلبی- عروقی و سکته دارد.

در بررسی اخیر مشخص شد که این ماده غذایی مفید اثرات منفی بر سلامت جنین نداشته و شرایط روانی مادر را بهبود می بخشد.

این متخصصان توصیه می کنند مادرانی که به دیابت، پرفشاری خون و مسمومیت بارداری (پره اکلامپسی) مبتلا هستند، قبل از استفاده از شکلات تلخ و یا هر ماده غذایی دیگری با پزشک خود مشورت نمایند.





نوع مطلب :
برچسب ها : خواص شکلات برای مادران باردار!، شکلات، مادران باردار،
لینک های مرتبط :


( کل صفحات : 356 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :